Begin september verscheen Smaragd het eerste deel van de trilogie De boeken van het Begin, geschreven door John Stephens. Het boek is in Amerika bijzonder goed ontvangen. De Utrechtse Kinderboekwinkel vroeg een groep kinderen tussen de 10 en 15 jaar oud het boek te lezen en te recenseren. Zijn zij ook zo enthousiast?

John Stephens - Smaragd
 

Verhaal
Semmi: 'De kinderen Kate, Michael en Emma worden op jonge leeftijd door hun ouders verlaten, omdat er een geheimzinnig gevaar dreigt voor hen. Ze wonen vervolgens 10 jaar lang in verschillende weeshuizen, soms maar voor twee weken, en worden vaak slecht behandeld. Dan komen ze op een dag in een heel bijzonder weeshuis. Dat ligt in Cambridge Falls. In dit weeshuis vinden ze een betoverd boek, de Atlas, één van de Drie Boeken van het Begin. Met die Atlas kun je door de tijd reizen. De kinderen gaan terug in de tijd en komen terecht in een vreselijke situatie. Een gemene Gravin houdt samen met haar Secretaris en Krijsers (onsterfelijke soldaten zonder ziel die ijselijk gillen) alle kinderen van het dorp gevangen en dwingt de ouders van de kinderen te zoeken naar de Atlas. Zodra de Gravin Kate, Michael en Emma in de gaten krijgt, weet ze meteen dat deze kinderen haar naar het boek zullen leiden. Want zij zijn uitverkoren. Uiteindelijk zullen ze alle drie de boeken moeten vinden om weer bij hun ouders te komen. Gelukkig zijn er Dr. Pym, Gabriel en de dwergen om de kinderen te helpen.’

Isis: ‘Persoonlijk vind ik dat het omslag van het boek er betoverend uit ziet. De tekening (als dat het is?) is net een foto en laat ook meteen zien dat het een erg spannend boek is. En ook dat de tekening gewoon tot de achterzijde van het boek doorloopt maakt het erg indrukwekkend. En dan de wazigheid van de kinderen maakt het helemaal af!

Milan: ‘Ik vind de voorkant van de Engelse versie wel mooier, maar dat is mijn mening.’

Ook Julia vindt de voorkant van het Engelse boek mooier. ‘En ook de Engelse titel The Emerald Atlas, klinkt spannender dan Smaragd in het Nederlands en zegt meer over het verhaal.’

Agnes: ‘John Stephens is de beste schrijver ever. Ik kan echt niet wachten tot het volgende boek!’

Solange: ‘Het verhaal zelf is fijn geschreven, niet te moeilijk en met vaart, dat wil zeggen dat er steeds iets gebeurt wat het verhaal op gang houdt.’

Personages
Anouk: ‘Wanneer Kate, Michael en Emma gescheiden worden kun je steeds korte stukjes lezen over eerst Kate, en wanneer het ongeveer op zijn aller-spannendst is stopt het bij haar en gaat het door bij Michael en Emma. Het is zo spannend omdat je alles meemaakt. En als het verhaal van Kate even stopt en je gaat door bij Michael dan wil je weten wat er met Michael gebeurt maar tegelijkertijd wil je ook weten hoe het bij Kate afloopt en hoe het met Emma gaat.’

Semmi: ‘Er zit veel gevoel en emotie in het boek. De drie kinderen hebben allemaal hun eigen karakter, hun eigen gevoelens en zorgen. […] Aan het eind van het boek heb je de kinderen echt leren kennen.’

Eva: ‘Ik vind het ook heel leuk dat Emma, een van de hoofdpersonen als meisje heel veel meevecht en de jongen, Michael juist een watje is. In de meeste boeken (die ik dus niet leuk vind) is dat omgekeerd.’
 
Lily: ‘Het is heel ontroerend en herkenbaar. Ik kom ook uit een gezin met drie kinderen en ik moest vaak erg lachen om de gelijkenis tussen de hoofdpersonen en mijn zusjes en ik. De jongste heeft een sterk eigen willetje en kan soms wat driftig en bot uit de hoek komen, de middelste leeft helemaal in een eigen wereldje en de oudste heeft het erg moeilijk met de verantwoordelijkheid over haar broertje en zusje. Omdat ook ik de oudste ben, kan ik me heel erg inleven in Kate […].’
 
Isa: ‘Ik vond Kate soms een beetje zeurderig, maar dat weerhoudt me er niet van om de volgende boeken te lezen!’
  
Spanning en humor
Guido: ‘Hoewel er veel spanning wordt opgebouwd, is het moeilijk mee te leven met de hoofdpersonen. De gebeurtenissen volgen elkaar snel op en lopen zo door elkaar heen dat je vooral verwarring meekrijgt. De ontknoping van het boek is erg sterk: de spectaculaire momenten stapelen zich in hoog tempo op, en uiteindelijk komen alle verhaallijnen en personages weer bij elkaar. ‘
 
Geerten: ‘Dit boek zit vol droge humor, waardoor het niet alleen spannend is, maar ook grappig.’
 
Emmanuel: ‘John Stephens is een geweldige schrijver.  Hij maakt het boek al vanaf de eerste bladzijde spannend.’
  
Vergelijkbare boeken
Geerten: ‘Smaragd doet denken aan Narnia en Hart van Inkt. In Smaragd raakt Michael meteen betoverd door de Gravin, in Narnia gebeurt dat met Edmund die meegaat met de ijskoningin.’
 
Lotje: ‘Echt waar, het is bijna net zo goed geschreven als Harry Potter! En ik ben een groot fan van Harry Potter […]. Ben je op zoek naar een opvolger voor Harry Potter? Dit boek maakt een grote kans!’
 
Kasper: ‘Ik vind het even leuk als Harry Potter en Magiek.’
 
Mayais niet zo enthousiast: ‘Ondanks de prachtige kaftillustratie, en grijpende schrijfstijl mist er iets aan Smaragd. Volgens mij is het gewoon simpelweg originaliteit.’ Toch is ze ook benieuwd naar de volgende delen: ‘want een boek van iemand die zó goed kan schrijven als John Stephens laat ik niet zomaar aan mijn neus voorbijgaan!’
  
Benieuwd naar de volgende delen?
Milan: ‘Ik kan niet wachten tot de andere delen uitkomen!!’
 
Silke: ‘Ik ben benieuwd naar de volgende delen, maar ik zit er nog niet helemaal “in”. Ik denk dat dat wel meer komt bij het derde deel, omdat je er dan al langer in zit.’
 
Aanrader?
Chaja raadt het boek aan mensen aan met veel geduld en aan mensen die van geheimen houden.
 
Lola: ‘Ik vond het leuk dat er veel fantasie in zat net als bij de boeken van b.v. Harry Potter, Hart van inkt, de Magiek-serie of de Narnia-serie. Ik raad iedereen aan die van boeken vol magische krachten en fantasie houdt het boek te gaan lezen.’